Alhoewel coachen om een goed ontwikkeld cognitief vermogen vraagt,  zijn onze leerprocessen niet primair cognitief of theoretisch van aard. Eerder andersom. Dit ambacht vraagt om een leerproces waarin praktijkervaring de belangrijkste rol speelt.

Om als zelfstandige coach te kunnen functioneren is het gewenst om in de praktijk op HBO-niveau te kunnen denken en werken. Het vraagt namelijk een redelijk ontwikkeld abstractie- en waarnemingsvermogen om op meerdere niveau’s zowel jezelf, als je cliënt, als het proces professioneel te kunnen waarnemen.

Tegelijkertijd is coachen volgens ons veel meer ‘kunst’ dan ‘kennis’. Hoe graag we dat misschien ook zouden willen, coachen valt niet te leren uit een boek of via een hoorcollege. Met louter cognitieve inspanning kom je er niet. Het tegendeel is zelfs waar. We leiden inmiddels meer dan vijftien jaar professionele coaches op en ons is gebleken dat de studenten, die tijdens het begin van hun leerproces veel theorie tot zich namen, aanzienlijk meer tijd nodig hadden om het coachen in praktijk op de juiste manier toe te passen, dan degenen die zich pas aan de theorie waagden nadat ze de basisbeginselen via de praktijk behoorlijk onder de knie hadden gekregen.

Om die reden zijn onze leerprocessen dan ook sterk gericht op het:

  • opdoen van ervaring (onder supervisie)
  • intensieve praktijkoefeningen
  • reflecteren op de ervaringen
  • het ontvangen van gerichte feedback
  • het ontwikkelen van een verantwoorde professionele attitude
  • het werken aan de hand van concrete ervaringen (geen rollenspellen).

Natuurlijk is er over de kunst van het professioneel begeleiden van alles geschreven, dat van belang is (zie hiervoor ook gedachtegoed), maar wij zijn er primair op gericht om hele goede professionals af te leveren die in de praktijk op een verantwoorde en authentieke wijze hun mannetje staan. Om die reden gaat bij ons in de leerprocessen altijd de ervaring aan de theorie vooraf. Als je bij ons wilt worden opgeleid, ben je vanaf de eerste dag volop in touw.

“Er bestaan heel wat boeken vol met aanwijzingen hoe je een racket, knuppel of club precies moet vasthouden, in welke stand je je armen, je benen en je bovenlichaam moet houden om de beste resultaten te bereiken. Maar om de een of andere reden kunnen de meesten van ons deze aanwijzingen makkelijker onthouden dan in praktijk brengen.”(uit: Gallwey – The Inner Game of Tennis, p. 15)

… “Waar het om gaat is, dat er een veel natuurlijker en doeltreffender manier van leren en handelen bestaat dan de meesten van ons beseffen. Het lijkt op het leerproces dat we allemaal gebruikt hebben – en daarna snel vergaten – bij het leren lopen en praten. Het is een manier om meer gebruik te maken van je onderbewustzijn dan van je bewuste denkvermogen. Je gebruikt meer de spinale en middenhersenen dan de hersenschors. Je hoeft dit proces niet aan te leren want je kent het al. Het enige wat je hoeft te doen is de tegenwerkende gewoontes uitschakelen. Je moet meer ‘afleren’ dan leren. Je moet het laten gebeuren.” (Gallwey, p. 17)