25.werken Met Tekeningen 500x360px

– door Margreet Rierink & Loek Oudeman –

boeken op tafel
Eigenlijk zouden we in Frankrijk zitten deze dagen. We hadden onze week zorgvuldig vrijgeboekt en hadden weken uitgezien naar deze trip. Ons camperbusje zat vol boeken, kleding, cadeautjes voor Franse vrienden en heel veel goede moed. Maar op vrijdagavond stelden we ons vertrek uit tot zaterdagochtend en op zaterdagmiddag besloten we de hele onderneming af te blazen. Moe, veel te moe om te reizen. Moe van van alles en nog wat. Van alles wat er moet en zal. Van moeten-lijstjes die zoveel langer zijn dan de willen-lijstjes en van het feit dat geen van beiden ooit korter wordt.

Maar dit wordt geen klaagzang – zeker niet. Onze moeten-lijstjes zijn niet meer dan de schaduwkant die bij de zon hoort. En de zon bestaat uit het leven en het werk waar we van harte voor kiezen, prachtige mensen in tegen komen en waar we vervulling in vinden en energie. Maar – eerlijk is eerlijk – met die energiehuishouding was het even niet zo vrolijk gesteld.
Op zondagochtend pakten we de camper weer uit.

De boeken die we hadden ingepakt omdat ze om bestudering vragen (iedere vakantie kiezen we een nieuw studie-onderwerp) legden we op onze eet-, annex vergader-, annex bibliotheektafel, die het meest geliefde meubelstuk is in ons huis. Naaste elkaar legden we neer: Getting Things Done van David Allen en Busy van Tony Crabbe.

aangeschaft door ons onbewuste
We hadden beiden al een tijdje in huis. We schaften ze eerder om drie redenen aan.
In de eerste plaats omdat ze een vrijwel diametraal tegenovergestelde benadering hebben voor een praktisch probleem van deze tijd: de to do-list die bij heel veel mensen harder aangroeit dan dat hij wordt weggewerkt.
In de tweede plaats omdat Getting Things Done veel eerder werd geschreven – de eerste versie verscheen in 2001 maar het boek en de ermee samenhangende cursussen, apps en agenda’s worden nog altijd heel goed verkocht. Busy zag in 2014 het licht (de Nederlandse vertaling verschijnt deze week) en wij vermoedden dat de tegengestelde visies van de auteurs een belangrijke verandering in de tijdgeest zouden representeren. Daarin werden we niet teleurgesteld!
De derde reden voor onze belangstelling lag in het feit dat het omgaan met sociale, financiele en tijdsdruk een veel voorkomend thema is bij de cliënten die worden begeleid door ons en onze studenten. Hoewel het op het eerste gezicht nooit zo inspirerend lijkt als een client aangeeft gecoacht te willen worden op zijn timemanagement blijkt dat tamelijk instrumenteel ogende vraagstuk meer dan eens een vlag te zijn die een lading dekt die diep verbonden is met vraagstukken over identiteit, relaties en levensdoelen.

Wat we naïef genoeg eerder niet bedacht hadden was dat de aanschaf van deze twee boeken hoogstwaarschijnlijk werd gestuurd door ons “wijze” onbewuste. Goede redenen of niet, deze boeken moesten ons boven alles helpen om zicht te krijgen op wat er in ons eigen leven precies speelt. Onze verlammende vermoeidheid was en is in essentie een teken dat we in de strijd met onze to do-lijsten vooralsnog niet aan de winnende hand zijn.

de groei van de to do lijst
Want hoe zit het met die gewraakte lijstjes die bij Margreet steeds opnieuw worden herschreven in leuke schriftjes en bij Loek keurig zijn geordend in zijn vorige jaar aangeschafte app Wunderlist. (Die naam alleen al!) Die rottige lijstjes die langer en langer worden, hoe hard je ook werkt, hoe veel je ook doet, hoe vroeg je ook opstaat, hoe vaak je de avonden en de weekenden ook doorwerkt.

En wat maakt dat mensen vandaag de dag steeds jonger en steeds ernstiger onderuit gaan waardoor burn-out hard op weg is om volksziekte nummer 1 te worden?

Wat is er gebeurd met de lijstjes die zo’n twintig jaar geleden nog gewoon op een geeltje in een zakformaat agenda pasten? De akelige waarheid is dat ze zijn gaan groeien en dat die groei zich niet laat afremmen. Ze nemen hand over hand toe als gevolg van wensen en verantwoordelijkheden (zowel privé als zakelijk) en de druk die samenhangt met de verwachtingen van gezin, familie, vrienden, collega’s, bazen, opdrachtgevers, kinderen, de maatschappij en niet te vergeten met die van onszelf. Verwachtingen en actielijsten die ook nog eens exponentieel zijn toegenomen met de komst van mail, Pinterest, Instagram, Facebook, LinkedIn, whatsapp, mobiele telefoons, online games etcetera. En die verder wordt gevoed door een economisch klimaat waarin mensen – met de ZZP-ers als verpersoonlijking van dat verschijnsel – steeds harder moeten werken, voor steeds minder geld en zekerheden. En dat in een markt waarin cliënten, afnemers (en studenten!) steeds meer verwachten en eisen als waar voor hun geld.

super-organizer David Allen
De methode van David Allen (Getting Things Done, afgekort tot GTD) helpt ons om deze enorme toevloed en toename van informatie en taken en verantwoordelijkheden te prioriteren en te managen. Met Allen worden we steeds vaardiger in het organiseren van ons bestaan, in feite van onze inbox. Dit heeft als groot nadeel – wat ons betreft dan – dat we er in zekere zin toch enigszins het slachtoffer van blijven. De inbox (en dat gaat niet alleen over mail, het is de container van alles wat we denken te moeten doen, zakelijk, prive, sociaal, maatschappelijk) is de baas. Het blijft iets dat ons overkomt en waar we zo goed mogelijk mee moeten zien om te gaan. Het grote voordeel van de methode Allen is dat het momenten oplevert – ook al worden die steeds zeldzamer – dat we “klaar” zijn, dat het allemaal “af” is. Afgevinkt. Dat je tevreden achterover kunt leunen omdat je alles hebt gedaan dat het leven van je vroeg en je hoofd leeg is.

meester van de keuzes Tony Crabbe
Dat is niet de gedachte van Tony Crabbe. Hij rekent af met de overtuiging dat je alles wat er – live of digitaal – op je pad komt inderdaad moet oppakken en afhandelen. Hij buigt het simpele feit, dat dat eigenlijk niet meer mogelijk is, om tot een kracht: stop ermee. Hij rekent af met prioriteitenlijstjes en “oude” planningsmodellen. Hij gelooft evenmin in een scheiding tussen werk en privé omdat prive-verlangens dan als eerste het onderspit delven. Hij daagt ons uit om vast te stellen welke waarden ons leven vorm geven en op basis daarvan strenge keuzes te maken: dit wel en dat niet. Hij daagt ons eveneens uit om te leren omgaan met de consequenties van die keuzes. Je kunt er namelijk op rekenen dat niet je gehele relatiekring vrolijk zal worden van die Crabbe-keuzes van jou.
Busy is the easy option. We are busy because we don’t make the tough choices. … believing you’re always busy because you have so much to do is both false and unhelpful.” (p. 16-17)
Au!

spannend
Kortom, het zijn 2 inspirerende boeken. Beiden streven naar persoonlijk leiderschap, maar dat ziet er bij beiden totaal anders uit.
Ontwapenend is overigens de gedachte dat Crabbe juist bij het schrijven van dit boek bijna ten onder ging aan zijn eigen workload. We bevinden ons kennelijk in goed gezelschap.

No easy answers dus, maar volop voer voor reflectie. In elk geval voor ons. We zijn er nog niet. En we vinden het ook een beetje spannend. Koudwatervrees. Kiezen en verliezen rijmen niet voor niets op elkaar …
Maar Crabbe ligt voorlopig nog wel even op onze mooie tafel. Naast de hyacinten. Je hoort er nog van!

literatuur:
Crabbe, Tony: Busy, How to Thrive in a World of Too Much. Piatkus, 2015.

Allen, David: Getting Things Done, de kunst van stressvrije productiviteit. Bruna, 2015

Leclaire, Annemie: Wie minder druk wil zijn, moet harde keuzes maken. In: NRC Next, 1 maart 2016, p. 8-9. (interview)

Leclaire, Annemie: Alleen sukkels hebben het druk. In: NRC Next, 26 september 2015 (recensie)

This Post Has One Comment

  1. Pingback: Recensie: Nooit meer te druk | Ranking the Books

Comments are closed.